Toen we vanmiddag in het park op een bank gingen zitten, kwam deze eend vol vertrouwenn naar ons toe gewandeld. Haar/zijn vragende ogen lieten onze picknicktas niet los. Spontaan dacht ik aan Afred en begon dit liedje te zingen:
Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk
Ik ben behoorlijk vrolijk
zo vrolijk was ik nooit
(Herman Van Veen)
Prachtig standpunt, Martine!
Prachtige foto. Ik heb de indruk dat hij eerder boos kijkt, zich afvragend wanneer die tas met al dat lekkers nu opengaat
Hij lijkt er sprekend op. En hij ziet er vrolijk uit. Het kan niet anders dan Alfred Jodocus zijn.
Prachtige shots heb jij gemaakt in Alden Biesen !
Groetjes.
Lag je op je buik om die te fotograferen? Zoals ze afkomt zou ik toch niet helemaal gerust zijn. Ze is bedreigend. Leuk.
Grappig exemplaar is dit Martineke, je hebt voor deze diertjes wel een voorliefde hé. En ‘t is leuk om te horen dat je even binnengewipt hebt op de tentoonstelling van Gamma. Hopelijk zaten er enkele opstekertjes bij. Kwak-kwaak
Spontaan komen al mijn jeugd herinneringen naar boven
Goed gekozen standpunt !! ook de schaduw in de foto geeft een tof effect !
Gekke eend
Leuke hoek, zo plat op je buik.
Bedankt !
De jouwe staat alvast ook op mijn site
Groetjes
Sofie
Amai, da’s een machtig exemplaar
Lekker laag met de camera waardoor z’n buikje nog ronder is
Mooie POV! De madeliefjesdeken komt nu ook beter uit. Kijk maar uit voor dit soort eenden, ze zijn behoorlijk assertief om maar geen “agressief” te zeggen, als kind was ik er al bang voor, nu niet meer hoor, maar ik kan me de belangstelling voor de picnictas goed voorstellen.
Wat opvalt is dat de foptograaf hier plat op de buik is gegaan (letterlijk) maar het resulaat is dan ook mooi. Op “ooghoogte” dieren fotograferen biedt altijd een ander perspectief en beter resultaat.
Mooi gedaan
vriendelijke groeten
Lamp
Hobbyfotograaf
alfred jodocus kwak!!!! oh yeah!!!! bedankt voor het oproepen van die herinnering!