Bomen zijn een beetje zoals mensen, in die zin dat ze blijven boeien. Je kan ze op honderd manieren benaderen, naargelang je standpunt een andere uitstraling geven, ze dragen hun plunje volgens de mode van het seizoen, zien er steeds weer anders uit.
Herfstbeelden en roodcomposities moeten even wijken voor een schoolopdracht. Dit is het resultaat van een drie-mans-samenwerking.
Een warme herfstzon kleurt het Noordfranse landschap in okertinten, met hier en daar nog een streepje groen. Het wolkenspel aan de horizon zorgt voor een speels element.
Geen beter plek om de mensen gade te slaan en een “Blanche de Wissant” te degusteren dan lekker uit de wind op een zonnig terrasje.
Bij laag tij heb je vanop Cap Gris Nez een mooi zicht over de de mosselbanken. Afstand is soms bedrieglijk. Wisant, het dorp in de verte ligt op 5 km.
Vanaf de Opaalkust heb je bij mooi weer een schitterend zicht op de zonovergoten kalkrotsen van Engeland.
…. het heeft iets….
We glijden stilaan de herfst in. De natuur begint te verkleuren en de warme avondzon brengt daar nog een extra toets op aan. Hier aan het Zoet-Water wordt dit schouwspel nog eens weerspiegeld in de vijvers. Dat is dan dubbel genieten!
Kermis …. , een uitdaging voor fotograaf én toestel.
Sacred Places trakteerde tijdens Open Monumentendag met een lichtspectakel in het anatomisch theater te Leuven. Het theater dateert van 1744 en diende om de studenten geneeskunde de ontleding van lijken te laten meemaken. Een videofilm, geprojecteerd op een beeld in klei, ontdeed het model in een mum van tijd van huid en spieren.
Op de Leuvense jaarmarkt had men voor enkele boeren-attracties gezorgd waar de kinderen zich volledig mochten in uitleven. De berg strobalen had enorm veel succes.
Op de laatste zonnige zondag van augustus vingen de bootjes van het Zoet-Water mooi licht. Warempel stond er ook nog lavendel in bloei. Ik heb er wat met de scherpte zitten spelen, of beter gezegd, met de onscherpte. Op die manier kreeg ik een foto die zacht aan voelt en een speciaal sfeertje uitstraalt. Eén klein deeltje van de foto is scherp, aan jullie om het te zoeken.
Wandeling nr. 6 / Tussen Leie en Schelde
Een van de charmantste plekjes op deze wandeling is de hoek van de Meierebeekstraat en de Koolstraat. Hier kijk je aan de ene kant op de achtertuin van het kasteel van Meire en aan de andere kant op een oude hoeve.
In de tuin wonen elfjes
en de schaapjes mekkeren je blij tegemoet.
Een vriendelijke waak(?)hond houdt er een oogje in het zeil.
De toegang tot de achterzijde van het kasteel pronkt er ’s avonds in een warm tegenlicht.
En als toemaatje kwam er nog een grappige luchtballon over gevlogen.
Wandeling nr. 6 / Tussen Leie en Schelde
Wat de vouwkaartjes niet tonen.
Hooimijten in de Meirebeekstraat.
|
Recente reacties